Kampery już tu nocują. Pytanie brzmi, czy Oświęcim pójdzie o krok dalej i zbuduje pole kempingowe?

Nowy parking dla kamperów przy bulwarach w Oświęcimiu zapełnia się turystami z całej Europy, z Niemiec, Czech, Francji czy Holandii szybciej, niż ktokolwiek się spodziewał. To nie jest efekt szczęścia ani sezonowej mody – to dowód na to, że popyt na ten rodzaj turystyki istniał od lat, tylko nie miał gdzie się zrealizować. Skoro tak niewielka inwestycja przyniosła tak wyraźny skutek, warto zadać pytanie, którego miasto dotąd unikało: czy Oświęcim stać na coś więcej niż parking – na profesjonalne pole kempingowe, które zatrzyma turystów nie na jedną noc, tylko na kilka dni. Bezpłatny parking dla kamperów na Bulwarach w Oświęcimiu To nie jest niszowy trend, tylko rynek, który już istnieje Polski rynek turystyki objazdowej przestał być marginesem. W pierwszym kwartale 2026 roku w Polsce zarejestrowano łącznie 1496 kamperów, licząc nowe pojazdy oraz używane sprowadzone z zagranicy, a wzrost rejestracji nowych aut kempingowych sięgnął 17,4 procent rok do roku. W samym drugim kwartale 2025 roku liczba rejestracji kamperów w Polsce po raz pierwszy w historii przekroczyła w ciągu sześciu miesięcy 3 tysiące sztuk. W latach 2020–2024 na polskie drogi wyjechało ponad 20 tysięcy nowo zarejestrowanych kamperów – to więcej niż w całej poprzedniej dekadzie razem wziętej. To nie jest chwilowy zryw pocovidowy. Autorzy analiz rynkowych podkreślają, że turystyka objazdowa przestała być niszową formą wypoczynku i systematycznie przechodzi do głównego nurtu. Rośnie też rynek wtórny – w 2025 roku ogłoszenia sprzedaży kamperów wygenerowały blisko 38 procent więcej wyszukiwań rok do roku, a liczba kontaktów ze sprzedającymi wzrosła o niemal 48 procent. Innymi słowy: kamperowiczów przybywa szybciej, niż większość samorządów zdążyła to zauważyć. Oświęcim, chcąc czy nie chcąc, jest już na trasie tego ruchu – ze względu na bliskość Krakowa, Auschwitz-Birkenau i głównych szlaków tranzytowych na południe Europy. Pytanie nigdy nie brzmiało, czy kamperowicze będą tędy przejeżdżać. Brzmiało: czy dostaną powód, żeby się zatrzymać. Jak robią to Skandynawowie Warto spojrzeć na kraj, który z turystyki kamperowej uczynił jedną z gałęzi gospodarki turystycznej. W Norwegii działa ponad tysiąc kempingów, dobrze oznakowanych i skategoryzowanych w systemie gwiazdkowym prowadzonym przez branżową organizację hotelarsko-gastronomiczną. Tylko w czerwcu 2026 roku norweskie kempingi odnotowały 1,4 miliona noclegów, z czego 568 tysięcy przypadło na gości zagranicznych. To pokazuje skalę zjawiska w kraju, który świadomie zainwestował w infrastrukturę, zamiast liczyć na to, że turyści sami sobie poradzą. Norweski model jest przy tym prosty i skalowalny: opłata za miejsce dla przyczepy czy kampera, osobna opłata za osobę, osobna za prąd, osobna za prysznic. Każdy element rozliczany jest oddzielnie, co pozwala operatorowi elastycznie różnicować ceny i dopasować ofertę zarówno do rodziny w dużym kamperze, jak i do dwóch osób z namiotem. To nie jest przypadek – to konsekwentnie budowany model biznesowy, w którym infrastruktura turystyczna sama się finansuje i zarabia na utrzymanie. Co kamperowicz zostawia w mieście Tu dochodzimy do sedna sprawy, które łatwo pominąć, patrząc tylko na sam parking. Turysta kamperowy, który zatrzymuje się na jedną noc na darmowym lub tanim postoju, zostawia w mieście niewiele – tankuje, może kupi pieczywo. Ale turysta, który zatrzymuje się na dwie noce na profesjonalnym polu kempingowym, zaczyna funkcjonować jak każdy inny gość: je w lokalnej gastronomii, kupuje w sklepach, korzysta z atrakcji, płaci za bilety wstępu. Różnica między „przejazdem” a „pobytem” to różnica między parkingiem a polem kempingowym z pełnym zapleczem – i to jest dokładnie ta różnica, której Oświęcimiowi dziś brakuje. Mając w promieniu kilku kroków Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w Polsce przez turystów zagranicznych, miasto ma naturalny, gotowy strumień odwiedzających. Pytanie brzmi, czy ci ludzie zostają tylko na kilka godzin autokarowej wycieczki, czy zostają na noc, dwie, trzy – i wydają pieniądze lokalnie. Kamperowicz nie chce stać w miejscu Tu warto obalić jedno założenie, które często pojawia się w dyskusjach o infrastrukturze turystycznej: że turysta kamperowy najchętniej zostaje tam, gdzie akurat jest atrakcja. W rzeczywistości jest odwrotnie – to turystyka zbudowana na ciągłym przemieszczaniu się, a nie na osiadaniu w jednym miejscu na cały pobyt. Gość, który spędził cały dzień w Energylandii, wcale nie musi nocować pod samym parkiem rozrywki. Część takich turystów świadomie wybierze nocleg w mieście, w centrum powiatu oświęcimskiego – bo to właśnie tam jest życie wieczorne: gastronomia, sklepy, spacer, zupełnie inny rytm nowego miasta. To samo założenie o mobilności ma jeszcze jedną konsekwencję, ważną przy wyborze lokalizacji nowego pola kempingowego: nie musi ono leżeć w samym sercu miasta. Znaczna część kamperowiczów podróżuje razem z rowerami – wożą je na bagażnikach z tyłu pojazdu albo mają w naczepie e-bike’i – i traktuje rower jako naturalny sposób dotarcia z pola kempingowego do centrum, muzeum czy restauracji. Dla takiego turysty kilka kilometrów w jedną stronę to nie przeszkoda, tylko element wypoczynku. Oznacza to, że miasto nie musi szukać działki w samym rynku, tylko miejsca dobrze skomunikowanego ścieżką rowerową lub pieszą – co znacząco poszerza listę realnych lokalizacji i obniża koszt takiej inwestycji. Propozycja: pole kempingowe na Kamieńcu, most duchów jako łącznik Naturalnym miejscem na taką inwestycję wydaje się Kamieniec – teren blisko starego miasta, w rozsądnej odległości od Auschwitz, z potencjałem, by planowany most nad Sołą (określany w mieście jako „most duchów”) stał się bezpośrednim, pieszo-rowerowym połączeniem między polem kempingowym a centrum. To dokładnie ten typ lokalizacji, jaki sprawdza się w skandynawskich miastach: blisko wody, blisko zieleni, ale w spacerowej odległości od tego, co turysta faktycznie chce zobaczyć. Wizualizacja Mostu Duchów na Kamieńcu w Oświęcimiu Miasto wielokrotnie deklarowało, że nie zamierza samodzielnie prowadzić działalności kempingowej – i to stanowisko jest zrozumiałe, bo utrzymanie takiego obiektu to codzienna, sezonowa praca operacyjna, nie kompetencja urzędu. Ale to nie oznacza, że miasto musi z takiej inwestycji rezygnować. Wystarczy rozdzielić dwie role: miasto przygotowuje teren i infrastrukturę, a prowadzenie obiektu zleca w drodze przetargu zewnętrznemu operatorowi. Oświęcim ma już sprawdzony precedens takiego modelu – zrewitalizowana miejska kamienica przy Rynku Głównym, w której dziś działa pod marką „Polin” działalność hotelarska, nie jest prowadzona bezpośrednio przez samorząd, tylko przez podmiot, który wygrał odpowiednią procedurę. To dokładnie ten sam mechanizm, który mógłby zadziałać przy Kamieńcu: miasto jako właściciel i inwestor infrastruktury, prywatny operator jako podmiot zarządzający codzienną obsługą gości. Łąka na Kamieńcu w Oświęcimiu Jak wygląda profesjonalne pole kempingowe – i czego dziś w Oświęcimiu brakuje Parking z prądem i zrzutnią to dopiero pierwszy stopień. Pole kempingowe, które realnie konkuruje o europejskiego turystę, potrzebuje kompletu elementów, które w Skandynawii są standardem, a w Polsce wciąż rzadkością: Węzeł sanitarny – oddzielone toalety i prysznice, dostępne całą dobę, sprzątane regularnie, a nie tylko w godzinach pracy obsługi. Wspólne zaplecze kuchenne – miejsce, gdzie turysta bez własnej kuchni w pojeździe (np. z namiotem) może ugotować posiłek, co wydłuża jego pobyt i obniża próg wejścia dla mniej zamożnych gości. Zrzutnia szamba i punkt poboru wody – dziś to już absolutne minimum, bez którego kamperowicze w ogóle nie biorą danego miejsca pod uwagę. Prąd przy każdym stanowisku – nie jeden wspólny punkt, tylko indywidualne przyłącze, rozliczane ryczałtowo, jak w norweskim modelu. Pełna automatyzacja rezerwacji – system online, w którym turysta z Niemiec czy Holandii rezerwuje i opłaca miejsce z wyprzedzeniem, bez konieczności telefonu czy negocjacji na miejscu. To dziś warunek konieczny, bo większość europejskich kamperowiczów planuje trasę z aplikacją w ręku. Zróżnicowany cennik – osobna stawka dla kampera, osobna dla przyczepy, osobna dla namiotu, plus opłaty dodatkowe za prąd i liczbę osób. To pozwala obsłużyć jednocześnie rodzinę w dużym pojeździe i studentów z namiotem, bez zaniżania przychodu na żadnym z tych segmentów. Żaden z tych elementów osobno nie jest rewolucyjny. Razem tworzą różnicę między miejscem, które turysta omija, a miejscem, które świadomie wybiera na trasie – i to jest dokładnie mechanizm, który zadziałał już raz, przy samym parkingu. Prosta wizualizacja przygotowana przez AI Pytanie, które zostaje na koniec Ruch turystów kamperowych przez Oświęcim był faktem od lat – problemem nie był brak popytu, tylko brak infrastruktury zdolnej go obsłużyć. Parking to był pierwszy, tani i szybki test tej hipotezy. Wynik już znamy. Pole kempingowe na Kamieńcu, z operatorem wyłonionym w konkursie – dokładnie tak, jak stało się to z kamienicą przy rynku – byłoby naturalnym drugim krokiem, a nie ryzykowną nowością. Skoro tak niewiele wystarczyło, to pytanie nie brzmi już „czy inwestować w infrastrukturę turystyczną”, tylko „ile jeszcze zaprzepaścimy, zanim się na to zdecydujemy”. BW